تبلیغات
تاریخ ایران زمین - جهله به گند
فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاك بسپارند تا اجزای بدنم ذرات خاك ایران را تشكیل دهد(كوروش بزرگ)

جهله به گند

سه شنبه 1390/08/3 18:19

نویسنده : داریوش بزرگ هخامنشی
جَهله به گُند، در افسانه‌ها و اساطیر ایرانی، نام مردی سیاهپوست و بالابلند(بلند قد) است که پاهایی بلند و بیضه‌هاییجهله [نوعی کوزه بزرگ و کروی شکل با ماهیت غیرایستا] دارد. جهله به گند، اغلب در دربندها و کوچه‌ها و گذرگاه‌ها می‌ایستد، در حالیکه پاهای خویش را در دو جانب کوچه یا گذر نهاده و بیضه‌هایش را در میان آویزان و معلق می‌سازد، طوریکه بیضه‌های بزرگ او، راه را بر عابر می‌بندد. به بزرگی


دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -