تبلیغات
تاریخ ایران زمین - منشور کوروش بزرگ
فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی به خاك بسپارند تا اجزای بدنم ذرات خاك ایران را تشكیل دهد(كوروش بزرگ)

منشور کوروش بزرگ

پنجشنبه 1390/07/7 07:44

نویسنده : داریوش بزرگ هخامنشی
منشور حقوق بشر کوروش موسوم به استوانه کوروش پس از6 سال پی گیری وارد کشور و تحویل موزه ایران باستان شد به گزارش مهر، لوح کوروش که قرار است به مدت چهارماه در ایران بماند از محفظه ویژه، با حضور رئیس موزه ملی بریتانیا و نمایندگانی از دو کشور ایران و انگلستان باز و پس از اعتبارسنجی و انجام مراحل مقدماتی برای نمایش عمومی آماده شد. این لوح توسط جان کرتیس، مدیر بخش خاورمیانه موزه ملی بریتانیا به صورت پلمب شده و با حفاظت ویژه به موزه ملی ایران تحویل و در خزانه آن قرار گرفت.
" منشور حقوق بشر کوروش موسوم به استوانه کوروش استوانه‌ای سفالین است که در سال ۵۳۹ پیش از میلاد به فرمان کوروش پادشاه بزرگ هخامنشی ساخته شد، این استوانه که جنس آن از گل رس است ۲۳ سانتیمتر طول و ۱۱ سانتیمتر عرض دارد و دور تا دور آن در حدود ۴۰ خط به زبان اکدی و به خط میخی بابلی نوشته شده‌است.بررسی‌ها نشان داد که نوشته‌های استوانه در سال ۵۳۹ پیش از میلاد مسیح به دستور کوروش بزرگ پس از شکست " نبونید " (بخت‌النصر) و گشوده شدن شهر بابل نوشته شده‌ و پس از آن به عنوان سنگ بنای یادبودی در پایه‌های شهر بابل قرار داده شده‌است."
در حدود سال ۱۲۸۵ خورشیدی (۱۸۷۹-۱۸۸۲) به هنگام کاوش های باستان‌شناسی در بابل در میان رودان (بین النهرین)، هرمز رسام، باستان ‌شناس بریتانیایی آشوری‌ تبار، استوانه‌سفالین منسوب به کوروش کبیر را یافت. این لوح سفالین استوانه‌ای همان زمان به این کشور استعمارگر منتقل شد و تاکنون در بخش " ایران باستان " موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.
ابتدا تصور می رفت نوشته‌های گرداگرد این استوانه گلی از فرمانروایان آشور و بابل باشد. اما بررسی های بیشتری که پس از گرته ‌برداری و آوانویسی و ترجمه آن انجام شد، نشان داد که این " نبشته " در سال 538 پیش از میلاد به فرمان کوروش بزرگ هخامنشی و به هنگام ورود به شهر بابل نوشته شده است، نوشته ای که برگردان آن حیرت باستان شناسان را برانگیخت.
سخنان پادشاه پیروز و فاتح شهر بابل از آن رو اهمیت دارد که بدانیم در کتیبه های بازمانده از دیگر پادشاهان بزرگ و قدرتمند گذشته همچون " آشور نصیرپال " (884 پ‌م.)، " سناخریب " (689 پ‌م)، " آشور بانیپال " (645 پ‌م.) پادشاهان آشور و " نبوکد نصر دوم " پادشاه بابل (565 پ‌م.) چنان پیروزمندانه از غارت و جنایت بر علیه مردم سرزمین های مغلوب سخن رانده شده که مو بر تن هر جنبنده ای راست می کند.
پس از ترجمه و انتشار فرمان کوروش بزرگ شهرت این استوانه گلی و متن بشردوستانه حک شده بر آن با عناوین "منشور آزادی" و "نخستین منشور جهانی حقوق بشر" شهرتی عالمگیر یافت، اما منشور حقوق بشر کوروش تنها یکبار و در جریان جشن های ۲۵۰۰ ساله ایران به رغم مخالفت دولت وقت بریتانیا برای چند روز به ایران آورده شد و به نمایش در آمد.
همچنین به گزارش ایسنا، سرپرست موزه ملی ایران خبر داد: به همراه نمایش منشور کوروش در موزه‌ ملی ایران، دو تکه از بخش‌هایی که قبلا در موزه‌ بریتانیا پیدا شده و اعلام شده بود که مربوط به منشور کوروش است نیز برای نخستین بار به نمایش در می‌آیند.
منشور حقوق بشر کوروش پس از هشت ماه انتظار، همزمان با عید سعید فطر به موزه ملی ایران منتقل شد. قرار بود براساس توافق‌ها میان سازمان میراث فرهنگی و موزه‌ بریتانیا، منشور کوروش 16 ژانویه 2010 مصادف با 26 دی‌ماه سال جاری به ایران منتقل و برای مدت چهارماه در موزه‌ ملی ایران به‌نمایش گذاشته ‌شود. همچنین فعالیت‌های علمی فرهنگی درباره‌ مسائل باستان‌شناسی در حاشیه‌ نمایش این شیء تاریخی ارزشمند تدارک دیده شده بود.
ترجمه متن منشور کوروش هخامنشی
منم کوروش،شاه جهان،شاه بزرگ،شاه توانمند،شاه بابل،شاه سومر واکد،شاه چهار گوشه جهان،پسر کمبوجیه،نوه کورش شاه بزرگ،نبیره چیش پیش،شاه بزرگ..." آنگاه که بدون جنگ و پیکار وارد بابل شدم، همه مردم گام های مرا با شادمانی پذیرفتند در بارگاه پادشاهان بابل بر تخت شهریاری نشستم.مردوک (خدای بابلی) دل های پاک مردم بابل را متوجه من کرد زیرا من او را ارجمند و گرامی داشتم. ارتش بزرگ من به صلح و آرامی وارد بابل شد نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید.وضع داخلی بابل و جایگاه های مقدسش قلب مرا تکان داد... من برای صلح کوشیدم. من برده‌داری را برانداختم. به بد‌بختی‌های آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند.مردوک خدای بزرگ از من خرسند شد... او برکت و مهربانیش را ارزانی داشت. ما همگی شادمانه و در صلح و آشتی مقام بلندش را ستودیم...من همه شهرهایی را که ویران شده بود از نو ساختم فرمان دادم تمام نیایشگاه‌هایی را که بسته شده بود، بگشایند...همه خدایان این نیایشگاه را به جای خود باز گرداندم،همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند را به جایگاههای خود برگرداندم و خانه های ویران آنان را آباد کردم،و همه مردم را به همبستگی فرا خواندم.همچنین پیکره خدایان سومر واکد را که نبونید، بدون واهمه از خدای بزرگ به بابل آورده بود،به شادی و خرمی به نیایشگاه های خودشان باز گرداندم،بشود که دلها شاد گردد. بشود ، خدایانی که آنان را به جایگاه های مقدس نخستینشان باز گرداندم هر روز در پیشگاه خدای بزرگ برایم زندگانی بلندخواستار باشند.بشود،که سخنان پر برکت و نیکخواهانه برایم بیابند.بشود،که آنان به خدای من مردوک بگویند به کوروش شاه،پادشاهی که نور را گرامی دارد و پسرش کمبوجیه،جایگاهی در سرای سپند ارزانی دار.من برای همه مردم جامعه ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم."



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -